Jammer, dat is wel van toepassing op hoe Rossum’s Dario zich tijdens de Centrale Hengstenkeuring van het New Forest Pony Stamboek in Ermelo heeft gepresenteerd.
Vol goede moed, werd zatermorgen om 06.00 uur de reis naar Ermelo ingezet, samen met Lars en zijn vriending Esther, om Dario aan te bieden op de CHK om een goedkeuring voor de dekdienst in de wacht te slepen. Zus Petra, met dochter Tessa en “opa” van Rossum, zouden leen uurtje later volgen. Hoewel de training van Dario de afgelopen weken, door het winterse weer natuurlijk niet optimaal waren verlopen, gingen we toch met enige vertrouwen richting Ermelo, want Dario was super in conditie en stond er mooi gesoigneerd op met strak ingevlochten knotjes. Dat invlechten was nog niet zo vanzelfsprekend, want zoals de meeste wel via de facebookpagina van Lars hebben vernomen, had Lars begin december zijn rechterduim gebroken en na 3 weken gips en de nodige revalidatie, was dit weer de eerste pony die hij van de nodige vlechten moest voorzien. Maar het moet gezegd, de vlechten zaten strak in er was geen verschil te zien met hoe het voor de breuk zou hebben gezeten.
Dario, zoon van de hengst Beekzicht’s Cas en moeder Rossums’s Miss Marple (V: Silverlea Spiderman), stond ingepland voor de tweede groep en nadat de eerste groep 3-jarige hengsten terugkwamen van het gezameliijk rondstappen stonden we helemaal klaar om aan te treden. Nog een laatste spuitje lak over de manen en dan de baan in. Echter de gebruikte elastiekjes voor de knotjes bleken niet bestand tegen de haarlak en achter elkaar knapte alle stiekjes. Paniek allom, omdat ook de nieuw aangebrachte stieken, na enkele seconden niet bestand bleken tegen de aangebrachte lak. Na weer een ander type stiekjes en volgens mij alles nog driemaal aangebracht te hebben, lukte het na enige tijd om Dario toch nog enigzins toonbaar in de ring te krijgen.
Of deze stress net voor aanvang van de presentatie, de hele entourage in de hal of toch het gebrek aan frisse lucht in de afgelopen week de oorzaak was, zullen we wel nooit weten, maar het was voor ons duidelijk, dat Dario in de ring niet liet zien, wat we thuis wel dagelijks zien, een frisse pony met een ruime stap en fijne tactmatige bewegingen. Het was dan ook geen verrassing meer, dat nummer 33 niet opgeroepen werd om terug te komen voor de tweede bezichtiging. Jammer, maar het is niet anders en dat is ook altijd het uitdagende bij keuringen; jouw pony in twee minuten aan de jury laten zien, zoals jij de rest van het jaar je pony ziet. Door deze matige prestatie, wist Dario ook eventuele kopers niet echt te interesseren, want het was eigenlijk de bedoeling, om met een lege trailer weer naar Noord Holland af te reizen.
Echter, toen ik Dario, na een goede nachtrust, vanmorgen; bevrijdt van alle dekens, weer vrolijk in de bak zag draven, zag ik ook het positieve er weer van in, want nu zijn we bijna verplicht om komend voorjaar zelf met Dario aan de slag te gaan, om hem zadelmak te maken. En wat is er nauw mooier, om je vrije uren door te brengen met zo’n plaatje van een pony.
Dario, the day after.
